از روزی که تصمیم گرفتیم خُم‌یاس را بسازیم تا پاییز ۱۴۰۴، چندین ماه گذشته؛ ماه‌هایی پر از فکر، تردید، تلاش و ایستادن.

ما هم مثل خیلی از کسب‌و‌کارهای دیگر، جنگ و تورم‌های بعد از آن را پشتِ‌سر گذاشتیم، از موانعی عبور کردیم که گاهی ساده نبودند و گاهی واقعا نفس‌گیر؛ اما در تمام این مسیر، یک چیز تغییر نکرد:

دقت و وسواس‌مان برای ساختن بهترین محیطی که در توان‌مان بود؛ جایی که حضور شما در آن، فقط غذا خوردن نباشد.

در همین مسیر، یک خانه و کارگاهی قدیمی را که سالها متروکه مانده بود، با صبر و عشق بازسازی کردیم؛ جایی که برای ما نمونه‌ای از ایرانمان بود. خانه‌ای که دیوارهایش خاطره داشت و امروز تلاش میکند مأمن آرامشی باشد برای لحظه‌هایی که می‌خواهید از شلوغی بیرون فاصله بگیرید و حال‌تان کمی بهتر شود.
نام اینجا ابتدا خَم‌یاس بود؛ یاسی خمیده که در سختی‌ها خم می‌شود، اما نمی‌شکند؛ و حتا در همان حال، عطرش را از دست نمی‌دهد. مثل خیلی از شما عزیزان در این روزگاران…
بعدتر نام را به خُم‌یاس تغییر دادیم؛ تا بگوییم شما برای ما آن‌قدر عزیزید که می‌خواهیم تجربه حضورتان را آرام، لطیف و به‌یاد‌ماندنی بسازیم. مثل عطر یاس…
و غذاها را طوری سرو کنیم که حتا برای یک‌بار، خیال کنید عطر یاس با طعمی لذیذ و نرم در ظرفی مقابل شما نشسته است.
خُم‌یاس برای ما فقط یک رستوران نیست؛ نتیجه ایستادن، دوام آوردن و باور به این است که لطافت، حتا در سخت‌ترین زمان‌ها می‌تواند زنده بماند.